ΤΟ ΕΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ 6η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Τα μεγάλα ερωτήματα μπροστά στην 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ παραμένουν με έναν τρόπο ίδια μέσα σε ένα πολιτικό σκηνικό που ασφαλώς αλλάζει.  Αυτά αφορούν αφενός την εσωτερική συγκρότηση και την λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε δημοκρατική κατεύθυνση, αφετέρου το αν αυτή θα μπορέσει να αντιστοιχηθεί με τις αγωνιώδεις αναζητήσεις του κόσμου της εργασίας σε συνθήκες διαλυτικής κρίσης του οικονομικου-πολιτικού συστήματος, ιδιαίτερα μετά από τις επικίνδυνες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Η εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο είναι γεγονός:

- Με  την συμμετοχή της στον άξονα με Ισραήλ και Αίγυπτο και την συνεργασία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ στη γενοκτονία της Γάζας,

• Με τις αμερικανικές βάσεις ορμητήριο για ιμπεριαλιστικές επιθέσεις στη Μέση Ανατολή,
• Με την αποστολή πολεμικών εξοπλισμών στην Κύπρο για την προστασία των Βρετανικών βάσεων,
• Με την κατάρριψη Ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων με ελληνική πυροβολαρχία «patriot”, στην Σαουδική Αραβία.
• Με την  στρατηγική πολεμικής οικονομίας μέσω του “Rearm Europe”
• Με ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής σε επιχειρήσεις στον Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ, χώρια της ενίσχυσης στο καθεστώς Ζελένσκι στην Ουκρανία.

Όλα αυτά είναι γεγονότα που εγκυμονούν εξαιρετικά κρίσιμες και επικίνδυνες εξελίξεις για το λαό  και τον τόπο και που έχουν άμεση σχέση με τα καθημερινά προβλήματα της ακρίβειας, η οποία αποτελεί το Νο.1 πρόβλημα των ελληνικών νοικοκυριών.

Η αντιπολίτευση, άκακο κατοικίδιο του συστήματος, κινείται μέσα στο αντιδραστικό κυβερνητικό πλαίσιο, αδυνατώντας να προβάλει την παραμικρή αντίσταση, καθώς έχει στρατηγική συμφωνία με όλες τις κεντρικές κυβερνητικές επιλογές (ευρωπαϊκός δρόμος, αποπληρωμή χρέους, αντεργατική/αντιαγροτική πολιτική, αντιδραστικός άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ, κλπ). Η κοινοβουλευτική αριστερά του ΚΚΕ απο την άλλη, κινείται στα όρια της εκλογικής ανάθεσης των αγώνων και σε ιδεολογικές αντιφάσεις, που δεν της επιτρέπουν να θέσει στόχους ορατούς, παρά μόνο πολύ μελλοντικούς (π.χ η ταύτιση ιδιωτικού- δημόσιου στα πλαίσια του καπιταλιστικού κράτους δεν  επιτρέπει στο ΚΚΕ να διεκδικήσει δημόσιες συγκοινωνίες). Απορρίπτουμε τα αποτυχημένα αντινεοφιλελεύθερα/αντιδεξιά μέτωπα που προβάλλονται ως πολιτική πρόταση από δυνάμεις του ρεφορμισμού. Τα όρια τους έχουν φανεί ιστορικά με πιο πρόσφατο παράδειγμα τόσο την κατάληξη της “Πρώτης φορά Αριστερά” στη χώρα μας, όσο και με τις εξελίξεις στη Γαλλία και αλλού και υπολείπονται των σημερινών αναγκών και επαναστατικών δυνατοτήτων. Άξια απόρριψης είναι και η λογική των “μη ώριμων συνθηκών” και των κινημάτων χαμηλών πτήσεων του ΚΚΕ.

 Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσα από την σταθερή παρουσία των μελών της σε όλα τα κινηματικά πεδία των τελευταίων 17 χρόνων και παρά τα φτωχά εκλογικά αποτελέσματα στις κεντρικές εκλογικές μάχες, έχει αποτελέσει έναν ορατό τρίτο πόλο. Οι αδυναμίες της, στο χώρο της Αριστεράς είναι εμφανείς.

Στον προσυνεδριακό διάλογο που έχει ανοίξει τίθεται από δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως κεντρικό ζήτημα στρατηγικής και φυσιογνωμίας η υιοθέτηση ή μη του ενιαίου μετώπου. Εμείς θεωρούμε ότι άλλο είναι το βασικό ζήτημα: Βασική προϋπόθεση για το άμεσο αποφασιστικό βήμα που χρειάζεται να γίνει, είναι το να αναγνωρίσουμε όλοι και όλες την προτεραιότητα της ανάπτυξης και ενίσχυσης της ίδιας της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., χωρίς κομματοκεντρισμούς και μικρομεγαλισμούς, με εξωστρέφεια και όχι εσωστρέφεια, με διάλογο, κριτική-αυτοκριτική διάθεση και συνεπή και ενιαία δράση στη βάση των συλλογικών αποφάσεών μας. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε  να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που μας κρατάνε πίσω και να εκφραστεί η δημοκρατική σύνθεση των επί μέρους αναζητήσεων όλων μας, με καθοριστικό κριτήριο τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας και του κινήματος. 

Με βάση αυτή τη θεώρηση τα καθήκοντά μας είναι:

·      Να αναπτύξουμε και να εξειδικεύσουμε παραπέρα τη γενική πολιτική μας κατεύθυνση στη βάση του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος με ένα σχέδιο κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης,συνδέοντας  τους επί μέρους αγώνες με τη στρατηγική μας.

·      Να εκτιμήσουμε τους συσχετισμούς δύναμης για την αντεπίθεση στην κυβερνητική πολιτική και την ανατροπή της με πολιτικούς στόχους που θα υπερασπίζουν τα εργατικά συμφέροντα. Με κίνημα που θα υπερβαίνει τον υποταγμένο συνδικαλισμό και τα όρια της διαχειριστικής και ρεφορμιστικής αριστεράς.

·    Δίπλα στους λαούς που δέχονται τον πολυεπίπεδο πόλεμο του σιωνισμού και των ΗΠΑ, να συνδέσουμε τους αγώνες μας με τους λαούς της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής σε διεθνιστική, αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση προς μία επαναστατική αλλαγή. Για μια ελεύθερη Παλαιστίνη, για μια ελεύθερη Κούβα.

·      Να δώσουμε σάρκα και οστά στις γενικές κατευθύνσεις μας με αποφασιστική δουλειά από τα κάτω, με τη συγκρότηση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. των μελών και την λειτουργία των Τοπικών και Κλαδικών επιτροπών και την κοινή πάλη  τους, με  δημοκρατική και αποτελεσματική λειτουργία της.

·         Να συμβάλουμε αποφασιστικά στη μετωπική συμπόρευση και συσπείρωση όλων των δυνάμεων της επαναστατικής, αντικαπιταλιστικής και αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς για να μπορέσει ο λαός να πάρει τις τύχες του στα χέρια του. Ενάντια στα εργατικά ατυχήματα που για το 2025 ξεπέρασαν τα 200, με πρόσφατο το έγκλημα στην Βιολάντα. Για να σταματήσει τώρα το αίσχος της Ευρώπης-φρούριο όπου το ελληνικό κράτος πρωτοστατεί με ασταμάτητες επαναπροωθήσεις και δολοφονίες προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα, όπως τα ναυάγια της Πύλου και της Χίου. Για να ακυρωθούν όλες οι ιδιωτικοποιήσεις που προκαλούν ματωμένα Τέμπη και στρέφονται κατά όλων των κοινωνικών αναγκών. Για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής, της πολεμικής οικονομίας και των Προγραμμάτων Σταθερότητας της Ε.Ε. Ενάντια στην κοινοβουλευτική «αντιπολίτευση» και την ακροδεξιά. Η απαραίτητη συσπείρωση αυτή των δυνάμεων της κατακερματισμένης αριστεράς μπορεί να γίνει με οδηγό μιαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ τόσο αξιόπιστη όσον αφορά τον σεβασμό των συλλογικών αποφάσεων όσο και τη δημοκρατική της λειτουργία μέσα και έξω από αυτήν στις διάφορες συνεργασίες της.

Το βήμα αυτό που καλούμαστε να κάνουμε με την 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. θα δείξει πόσο και αν θα είμαστε ικανοί να συμβάλουμε ώστε να ανοίξουν νέοι ορίζοντες για την εργατική τάξη, το λαό και την αντικαπιταλιστική, αντιμπεριαλιστική Αριστερά με σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.