Το νερό δεν είναι εμπόρευμα – Κάτω το αντιλαϊκό νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ

Tο νέο αντιδραστικό νομοσχέδιο που ψηφίζει η κυβέρνηση της ΝΔ για τη διαχείριση των υδάτων αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στη συνολική αναδιάρθρωση που προωθεί το ελληνικό κράτος, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις στρατηγικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε το νερό να ενταχθεί ακόμη πιο βαθιά στη λογική της αγοράς, της επιχειρηματικής κερδοφορίας και της συγκέντρωσης του κεφαλαίου.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανίσει το νομοσχέδιο ως «αναγκαστική απάντηση» στην κλιματική κρίση και στη λειψυδρία, όμως η κλιματική κρίση που το ίδιο το σύστημα δημιουργεί

Η πολιτική αυτή αφήνει στο απυρόβλητο το μοντέλο της αλόγιστης τουριστικής ανάπτυξης, τις υδροβόρες επιχειρηματικές δραστηριότητες, την ιδιωτική εκμετάλλευση της γης και των φυσικών πόρων, καθώς και συνολικά τον τρόπο με τον οποίο ο καπιταλισμός οργανώνει την παραγωγή και αντιμετωπίζει τη φύση ως ανεξάντλητη πηγή κέρδους. Αντίθετα, μεταφέρει το κόστος στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα, τα οποία καλούνται να πληρώσουν ακριβότερα το νερό στο όνομα της «βιωσιμότητας» του συστήματος.

Τι σηματοδοτεί το νομοσχέδιο-έκτρωμα

• Ιδιωτικοποίηση του νερού:: Η συγκέντρωση δεκάδων ΔΕΥΑ γύρω από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ δημιουργεί δύο πανίσχυρους περιφερειακούς φορείς που θα διαχειρίζονται τεράστια δίκτυα, μεγάλα χρηματοδοτικά πακέτα και στρατηγικές υποδομές, ώστε η διαχείριση του νερού να καταστεί ακόμη πιο ελκυστικό πεδίο για μεγάλους κατασκευαστικούς, ενεργειακούς, χρηματοπιστωτικούς και επενδυτικούς ομίλους
• Προωθεί την αγορά και κάνει το νερό χρυσάφι: Η αντίληψη της «ανάκτησης του κόστους της εένδυσης» με βάση της περιβόητη ευρωπαική οδηγία 60/2000 ανοίγει  τον δρόμο για εκτίναξη των τιμολογίων υδρευσης και άρδευσης, μετακυλίοντας - το κόστος  στους εργαζόμενους.
• Fast-Track Αναθέσεις και φαραωνικά έργα: Το νομοσχέδιο προετοιμάζει έργα δισεκατομμυρίων ευρώ (όπως το σχέδιο «Εύρυτος» άνω των 500 εκατ. ευρώ για τη μεταφορά νερού από την Ευρυτανία στην Αττική, νέες αφαλατώσεις, έργα αποθήκευσης και ψηφιακά συστήματα παρακολούθησης) με «έκτακτες» διαδικασίες και απευθείας αναθέσεις, με στημένους διαγωνισμούς με επιλεγμένους εργολάβους.
• Εργασιακές Σχέσεις: Ενισχύεται η εργασιακή ανασφάλεια  με μεταφορές προσωπικού χωρίς κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, διαιωνίζοντας το καθεστώς της εργολαβοποίησης και των ελαστικών σχέσεων εργασίας.

Η μάχη για το νερό αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής σύγκρουσης που διεξάγεται σήμερα στην ενέργεια, τις μεταφορές, την υγεία, την παιδεία, την κατοικία και συνολικά στα κοινωνικά αγαθά. Σε όλους αυτούς τους τομείς η στρατηγική είναι κοινή: να μετατραπούν οι βασικές κοινωνικές ανάγκες σε νέα πεδία επένδυσης και συσσώρευσης κεφαλαίου.

Γι' αυτό και ο αγώνας ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στις ΔΕΥΑ, στην ΕΥΔΑΠ ή στην ΕΥΑΘ. Αφορά κάθε εργαζόμενο/η κάθε πολίτη κάθε άνεργο/η, αφορά τους μικρούς αγρότες, μας αφορά όλους/ες γιατί αφορά το δικαίωμα πρόσβασης σε ένα θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό. Η υπεράσπιση του νερού είναι υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

1. Άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου-έκτρωμα της κυβέρνησης.
2. Αποκλειστικά δημόσιο, ενιαίο φορέα νερού έξω από τους νόμους της αγοράς. Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα, καμία σύμπραξη ΣΔΙΤ, καμία εμπλοκή εργολάβων και ιδιωτικών συμφερόντων.
3. Κατάργηση της ΡΑΑΕΥ και όλου του θεσμικού πλαισίου της απελευθέρωσης και της εμπορευματοποίησης.
4. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ και τις ΔΕΥΑ με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Οριστικός τερματισμός της εργολαβοποίησης.
5. Δημόσια χρηματοδότηση για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων, τη δραστική μείωση των διαρροών, την προστασία των υδροφορέων και την ενεργειακή αυτονομία των υποδομών.
6. Μείωση των τιμολογίων. Δωρεάν νερό για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Καμία διακοπή παροχής σε λαϊκά νοικοκυριά.
7. Ακύρωση του σχεδίου «Εύρυτος» και όλων των fast-track εργολαβικών σχεδιασμών.
8. Όχι στο καταστροφικό μοντέλο κατανάλωσης που βάζει την καπιταλισιτκή ανάπτυξη και κερδοφορία (υπερτουρισμός, συγκέντρωση δρασηριοτήτων, data centers)  πάνω απ την επιβίωση.

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα. Δεν ανήκει στις αγορές, στις πολυεθνικές, στους κατασκευαστικούς ομίλους και στα επενδυτικά κεφάλαια. Ανήκει στην κοινωνία! Και μόνο μέσα από τους αγώνες του εργατικού και λαϊκού κινήματος μπορεί να υπερασπιστεί απέναντι στη νέα καπιταλιστική αναδιάρθρωση που επιχειρεί η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κεφάλαιο.