Αποψεις

Όλοι οι αστέρες της αστικής πολιτικής σκηνής, οι γκαλοπατζήδες, οι αστοί δημοσιολόγοι κλπ, μέσα σε μία -100% προεκλογική περίοδο— βάζουν ένα ερώτημα από το πρωί μέχρι το βράδυ: Ποιος θα καρπωθεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια; Εννοούν φυσικά στενά εκλογικά.

Στην Άγκυρα, τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, και από τα δεξιά και από τ’αριστερά, ανακήρυξαν κατά πλειοψηφία τον Ερντογάν «μεγάλο νικητή» και τον Μητσοτάκη «κομπάρσο», αμήχανο ανάμεσα στους υπόλοιπους ηγέτες, να περιμένει στην ουρά τον πρόεδρο  Τραμπ να του «ρίξει μια γλυκιά ματιά», που λέει και το τραγούδι. 

Σε άρθρο του στην «Εφ.Συν.» με τον τίτλο «Πώς βλέπω την ενότητα της Αριστεράς», ο Γιάνης Βαρουφάκης «ανοίγει» τα ψηφοδέλτιά του σε επιλεγμένα από τον ίδιο στελέχη άλλων οργανώσεων. Ηδη από τον τίτλο, κυριαρχεί η προσωπική ματιά του επικεφαλής. Στο κείμενο, οι «αριστίνδην» καλούνται, εφ’ ενός ζυγού, να ενταχθούν άκριτα στα ψηφοδέλτια του ΜέΡΑ25, συμβάλλοντας στον αγώνα τον καλό της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Από την Αριστερά στην κατανάλωση.

Υπάρχει ένα πραγματικά «αμείλικτο» ερώτημα: Ποιος μπορεί να είναι ο πραγματικός σκοπός που τα στελέχη της ΑΡΑΣ/ΛΑΕ έχουν επιδοθεί όλο το τελευταίο διάστημα μέσω άρθρων και δήθεν «αυθόρμητων και αγανακτισμένων» δημοσιεύσεων στα social media σε έναν πόλεμο ενάντια στις δυνάμεις της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και της νΚΑ;