Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 14/2 στο Α’ ΚΑΠΗ Νέας Ιωνίας η κοινή πολιτική εκδήλωση των Τ.Ε. ΑΝΤΑΡΣΥΑ Νέας Ιωνίας – Ν. Φιλαδέλφειας/Χαλκηδόνας – Μεταμόρφωσης και της Τ.Ε. Ηρακλείου-Λυκόβρυσης. Η εκδήλωση αποτέλεσε την έναρξη μιας συζήτησης που θα ολοκληρωθεί στην 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (Απρίλιος 2026).

 

Οι ομιλητές Μιχάλης Ρίζος (ΔΣ σωματείου νοσοκομειο "Αττικο"), Γιώργος Ράγκος (ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και Μάνος Σκούφογλου (ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ)  ανέλυσαν τη σκοτεινή διεθνή συγκυρία. Οι ΗΠΑ του Τραμπ σηματοδοτούν την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, με την τραμπούκικη επίθεση στη Βενεζουέλα και τις απειλές πολέμου κατά του Ιράν, ενώ η συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και η στήριξη του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ καθιστούν σαφές την πολιτική όπου η «πολεμική οικονομία» και οι εξοπλισμοί προκρίνονται έναντι των κοινωνικών αναγκών. 

Σε αυτό το πρίσμα τονίστηκε, επίσης, ο ρόλος της ελληνικής κυβέρνησης και η εμπλοκή της στα επικίνδυνα στα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, στερώντας ολοένα και περισσότερους πόρους από την Υγεία, την Παιδεία και τους μισθούς.

 

Στο εσωτερικό μέτωπο υπογραμμίστηκε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ είναι απονομιμοποιημένη στη συνείδηση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Τα εγκλήματα στα Τέμπη —που παραμένουν ανοιχτή πληγή συγκάλυψης— αναδεικνύουν τις δολοφονικές συνέπειες των ιδιωτικοποιήσεων και της διάλυσης των δημόσιων αγαθών. Η ίδια πολιτική, που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές, συνδέεται με τις εκατόμβες προσφύγων σε Πύλο και Χίο, καθώς και με τις εργατικές δολοφονίες, όπως στη Βιολάντα, επιβεβαιώνοντας ότι ο καπιταλισμός γίνεται ολοένα πιο βάρβαρος και επικίνδυνος.

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τη συζήτηση που ανοίγει και την πολιτική της πρόταση, συμβάλλει στην αναζήτηση διεξόδου αναδεικνύοντας την ανάγκη για πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης. Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί ούτε από την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση που συναινεί, ούτε από παλιές και νέες εκδοχές σοσιαλδημοκρατίας, ούτε από «ιδιόκτητα» κόμματα αρχηγών. Στην συζήτηση που ακολούθησε, αναγνωρίστηκαν και οι αδυναμίες που χαρακτήρισαν το μέτωπο το προηγούμενο διάστημα, ωστόσο τονίστηκε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παραμένει παρούσα χάρη στη σταθερή σύνδεση του δυναμικού της με τους καθημερινούς αγώνες, αποτελώντας μια πολιτική δύναμη που επέλεξε τον δύσκολο δρόμο της σύγκρουσης με την κυρίαρχη πολιτική και της αναζήτησης μιας άλλης προοπτικής για το κίνημα και την Αριστερά.