Λίνα Νέζου, ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Ρήξη με την αθλιότητα, όχι λογική «μικρότερου κακού»
«Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν προτάσσει μια εναλλαγή διαχείρισης και κυβερνητικής ανάθεσης, κάποιου ‘’αντιδεξιού’’, ‘’λαϊκού’’ ή προοδευτικού μετώπου. Όλες αυτές οι λύσεις έχουν δοκιμαστεί και αποτύχει. Ο άμεσος πολιτικός στόχος που θέτει είναι η ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ από μαζικό, λαϊκό ξεσηκωμό για να χάσει πλούτο, ιδιοκτησία και εξουσία το κεφάλαιο, για να ανοίξει ο δρόμος για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού», απαντά στο ερώτημα της πολιτικής πρότασης η Λίνα Νέζου, μέλος της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που εκλέχτηκε από την 6η Συνδιάσκεψη.
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Στις 4-5 Απρίλη πραγματοποιήθηκε η 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δώσε μας μια εικόνα της συμμετοχής, τόσο στο τελικό διήμερο, όσο και στην πορεία προς τα εκεί. Τι αποτύπωσε για την κατάσταση του μετώπου και τη δυναμική του; Υπήρχε αντιστροφή στο μεγάλο έλλειμμα στη λειτουργία του, ειδικά στη βάση;
Η 6η Συνδιάσκεψη αποτέλεσε μια ουσιαστική στιγμή ανασυγκρότησης και επανεκκίνησης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κόντρα στην ηττοπάθεια. Τόσο στο διήμερο της Συνδιάσκεψης, όσο και στην πορεία προς αυτό, καταγράφηκε αυξημένη συμμετοχή, ειδικά από νεολαία. Η πολιτική συζήτηση στις επιτροπές ήταν ζωντανή και ουσιαστική. Σημαντικό είναι ότι ενεργοποιήθηκε δυναμικό που το προηγούμενο διάστημα ήταν πιο αποστασιοποιημένο, ενώ υπήρξε και άνοιγμα σε νέο κόσμο, κάτι που δείχνει τις δυνατότητες. Δεν λύθηκαν όλα τα προβλήματα, αλλά έγινε ένα σαφές βήμα. Η δυναμική αυτή υπάρχει και μπορεί να ενισχυθεί.
Η κυβέρνηση κλονίζεται, η κοινωνική δυσαρέσκεια διογκώνεται, το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο, οι εκλογές πλησιάζουν, αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις απέναντι στη ΝΔ. Ποια είναι η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν προτάσσει μια εναλλαγή διαχείρισης και κυβερνητικής ανάθεσης, κάποιου «αντιδεξιού», «λαϊκού» ή προοδευτικού μετώπου. Όλες αυτές οι λύσεις έχουν δοκιμαστεί και αποτύχει. Ο άμεσος πολιτικός στόχος που θέτει είναι η ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ από μαζικό, λαϊκό ξεσηκωμό για να χάσει πλούτο, ιδιοκτησία και εξουσία το κεφάλαιο με εθνικοποιήσεις, εργατικό έλεγχο και βαριά φορολογία. Ο λαός θα δώσει τη λύση με τα δικά του όργανα πάλης ανοίγοντας τον δρόμο για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού.
Από τις 28 Φλεβάρη εξελίσσεται η επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν. Η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν συμμετέχει αλλά απλά αμύνεται. Ποια είναι η θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
Η ελληνική κυβέρνηση όσο και αν επιχειρεί να παρουσιαστεί ως «αμυνόμενη δύναμη», στην πράξη συμμετέχει ενεργά και επιθετικά μέσω βάσεων, διευκολύνσεων και στρατηγικών συμμαχιών. Απαιτείται άμεσα απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, με κλείσιμο των βάσεων, έξοδο από το ΝΑΤΟ, σπάσιμο του άξονα με Κύπρο και Ισραήλ και ανατροπή των εξοπλιστικών προγραμμάτων.
Είναι «βαρύ» το πρόγραμμά μας ή επικίνδυνος και καταστροφικός για την κοινωνική πλειοψηφία ο σημερινός καπιταλισμός;
Στοχοποιείτε τον καπιταλισμό του πολέμου και της κρίσης και μιλάτε για εποχή εξεγέρσεων κι επαναστάσεων και προτείνετε αντικαπιταλιστικό μέτωπο στη βάση αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Μήπως είναι πολύ βαριά αυτά για την κατάσταση που βρίσκεται το κίνημα;
Πράγματι, μια μερίδα της Αριστεράς το βλέπει έτσι, όμως το ερώτημα είναι ανάποδο… Είναι «βαρύ» το πρόγραμμά μας ή επικίνδυνος και καταστροφικός για την κοινωνική πλειοψηφία ο σημερινός καπιταλισμός; Η αντικαπιταλιστική κατεύθυνση είναι αναγκαία, γιατί οι κρίσεις και οι πόλεμοι δεν είναι εξαιρέσεις, αλλά δομικά του στοιχεία. Προϋπόθεση για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών είναι η σύγκρουση με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Η διεκδίκηση μισθών, συντάξεων και δημόσιων αγαθών σημαίνει απειθαρχία, ρήξη και αποχώρηση από την ΕΕ, σύγκρουση με την αστική ιδιοκτησία και εξουσία. Άρα δεν μιλάμε για υπερβολές, αλλά για αναγκαία κατεύθυνση.
Σήμερα υπάρχει ένα ευρύ κοινωνικό δυναμικό που δρα στο κίνημα, κυρίως ανένταχτο αλλά και συλλογικότητες της Αριστεράς, που απορρίπτει τις απαντήσεις της συστημικής εναλλαγής και υπερβαίνει τα όρια των ρεφορμιστικών λογικών ΚΚΕ, ΜέΡΑ25 και ΝΕΑΡ. Τι προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε αυτό τον κόσμο;
Σε αυτό το ζωντανό και ανήσυχο δυναμικό που δυσπιστεί στη διαχείριση και στις κοινοβουλευτικές-κυβερνητικές λύσεις η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνεται καταρχήν για τη συμβολή του στη συγκρότηση και μαζικοποίηση μιας αντικαπιταλιστικής επαναστατικής αριστεράς ανεξάρτητης από κάθε πτέρυγα της αστικής πολιτικής. Αναγνωρίζοντας τις επιφυλάξεις αυτού του αγωνιστικού ριζοσπαστικού δυναμικού προτείνει άμεσα κοινή δράση και συμπόρευση για ένα λαϊκό κίνημα ικανό να προκαλέσει ρωγμές στην πολιτική της φτώχιας, του πολέμου, των ιδιωτικοποιήσεων, για πραγματικές κατακτήσεις προς όφελος των εργαζομένων. Απευθυνόμαστε στον κόσμο που δεν συμβιβάζεται με τη λογική του μικρότερου κακού και αναζητά πραγματική ρήξη και κοινές πολιτικές πρωτοβουλίες στα κρίσιμα μέτωπα και ζητήματα αλλά και συνολικά.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει ήδη 17 χρόνια δράσης και σημαντικής συμβολής στο λαϊκό κίνημα. Ωστόσο διαπιστώνονται και από τις Θέσεις και την Πολιτική Απόφαση προβλήματα, ανεπάρκειες, ακόμα και υποχώρηση της παρέμβασής της. Που οφείλεται αυτό;
Δεν θέλουμε να ωραιοποιούμε την κατάσταση. Υπήρξαν αδυναμίες στη σταθερή παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καθυστερήσεις στη λήψη πρωτοβουλιών, αλλά και εσωτερικές δυσκολίες που πολλές φορές μας περιόρισαν. Αυτά έχουν να κάνουν και με το ότι δεν λύσαμε έγκαιρα ζητήματα φυσιογνωμίας, λειτουργίας και ενιαίας δράσης. Υπήρξαν αποκλίνουσες γραμμές σε σημαντικά ζητήματα -παρά τις συλλογικές αποφάσεις- όπως η στάση απέναντι στα ρεφορμιστικά ρεύματα, η παρέμβαση στο εργατικό κίνημα, η στάση στον δεύτερο γύρο των τοπικών εκλογών καθώς και οι σοβαρές αποκλίσεις στο φοιτητικό κίνημα. Η Συνδιάσκεψη δεν έκρυψε τα προβλήματα και πήρε συγκεκριμένες αποφάσεις.
Τι αποφάσεις πήρε η συνδιάσκεψη σε ζητήματα που απασχόλησαν την προσυνδιασκεψιακή συζήτηση;
Η Συνδιάσκεψη έθεσε στόχο πρώτα απ’ όλα την ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας και δράσης των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών. Στο εργατικό κίνημα αποφάσισε την συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην ταξική ανασυγκρότησή του, την στήριξη συντονισμών πρωτοβάθμιων σωματείων και μορφών οργάνωσης των εργαζομένων ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Για τη φοιτητική νεολαία αποφασίστηκε η στήριξη της Attack στα ΑΕΙ και των πρωτοβουλιών της και την πολιτική καταδίκη της ΑΡΑΣ-«ΕΑΑΚ», της τραμπούκικης δράσης της και δεξιάς γραμμής της. Για το αντιπολεμικό κίνημα, αποφασίστηκε η συμβολή στη δημιουργία αντιπολεμικής πρωτοβουλίας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, τους εξοπλισμούς και τον αντιδραστικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό. Η συνδιάσκεψη ανέδειξε την ανάγκη πρωτοβουλιών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συντονισμού ενάντια στις ρατσιστικές εκστρατείες, για να καταδικαστούν οι ένοχοι για τα ρατσιστικά εγκλήματα (Πύλος, Χίος). Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες -μεταξύ άλλων- επιδιώκουν τη συγκρότηση ενός μαχητικού αντικαπιταλιστικού ρεύματος. Η ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα κριθεί στη δράση των δυνάμεών της με βάση το πρόγραμμα και την πολιτική της κατεύθυνση, με την ενίσχυση του ανατρεπτικού της χαρακτήρα και την υπεράσπιση της πολιτικής ανεξαρτησίας της αντικαπιταλιστικής αριστεράς απέναντι σε κάθε είδους αστικά και ρεφορμιστικά σχέδια.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 18-19 Απριλίου 2026
